You can check out, but you can never leave...

Hoi lieve allemaal,

Sorry dat het zo lang geduurd heeft, maar hier is dan weer eindelijk een update. Ik zit inmiddels op een paradijselijk eiland, maar totaal afgezonderd van de grote boze wereld. Geen bereik met mijn telefoon (op een plekje, ver boven op een rots na). Internet ligt er meestal uit en als er verbinding is, is ie megatraag. Dus spijt me als ik niet gereagerd heb op jullie mail. Ik lees alles met heel veel plezier en iedereen die me schrijft heel erg bedankt!

Nou de laatste dagen op Koh Tao waren goed. Ik was inmiddels helemaal incrowd geworden met de mensen van de duikschool en andere “bewoners” van het eiland. Dus tijd om weg te gaan....De laatste avond heb ik nog gezellig gegeten met Christel, uit Amsterdam. Die ik toevallig vlak voor ik weg ging uit Nederland had ontmoet omdat ze onze eettafel van marktplaats had gekocht. Super toevallig.

Vorige week zaterdag ben ik vertrokken met de boot vanaf Koh Tao naar Koh Phangan. Ik wilde naar the Sanctuary, want daar had ik hele goede verhalen over gehoord. Toen ik daar aankwam vond ik het een beetje te alternatief eigenlijk. Mijn huisje lag echt midden in de jungle en ik vond het niet helemaal super. Dus ben ik een stukje door de jungle gaan lopen, heuveltje over en toen kwam ik op een ongelooflijk mooie plek.

Restaurant op een rots met uitzicht op een baai. Wit, rustig strand, leuke bungalows, helemaal top.

Ik besloot meteen te verhuizen. Het is hier ongelooflijk mooi, rustig en vredig. De meeste mensen hier reizen alleen en komen hier om te mediteren, yoga te doen, reiki of chakra cursussen, te detoxen (heel grappig dat de gesprekken tijdens het eten dan gewoon over collonics gaan en wat ze die dag erin vonden....je raakt eraan gewend!) of gewoon te relaxen. Er is bovenop de heuvel ook een kickbox school en er zit ook een groep kickboxers uit Engeland en Amerika, grappig contrast. Maar iedereen is hier heel open en geinteresseerd en de sfeer is zo bijzonder. Mijn bungalow is iets verder de jungle in maar is helemaal super! Met hangmat op mijn veranda. En ik betaal 6 euro per dag.

Elke avond eten we eigenlijk met een hele grote groep. Er zijn van die lounge kussens en lage tafels en het eten is waanzinnig goed hier. Ze zijn gespecialiseerd in pompoen gerechten en dat is precies mijn lievelingsgroente. Hat Rin is het dorpje iets verderop en dat is echt een uitgaanshel. Heel druk met touristen, voornamelijk israeli’s die net uit het leger komen en denken dat ze de boel runnen hier. De thaise mensen zijn daar heel commercieel ingesteld en de sfeer is zuipen, drugs en feesten. Hier is het een compleet andere wereld. Hoewel er wel veel geblowd wordt en vanavond is er een feest op een strand verderop dat om 00.00 uur begint. Maar verder is het hier goed chillen.

Ik ben al een paar keer naar yoga gegaan. Zalig! Eerst mediteren, dan yoga en dan weer meditatie. Ik kom hier helemaal tot rust. En ik train ook in de kickbox school met de “zware jongens” . Ze zien er heel gevaarlijk uit....breed en onder de tatoo’s, maar ‘t zijn allemaal schatjes.

Ik kreeg van sommigen van jullie de vraag hoe het met mijn kakkerlakken fobie gaat. Tja, ik wilde dus zeggen heel goed. Ik was eigenlijk heel trots op mezelf dat ik in mijn eentje zo ver in de jungle slaap, tussen al die enge beestjes. Ik had een mega grote spin in de badkamer als huisdier. Vond het op een gegeven moment zelfs jammer als hij er even niet was als ik de badkamer inkwam. Daar was ik dus ok mee. En met de vele kakkerlakken in mijn badkamer ook wel. Al hield ik ze goed in de gaten als ik er was. Maar Gisteren vertelde mijn buurman dat de schoonmakers gillend mijn huisje uit rende en er iemand kwam om een beest te doden. Mr T, die deze plek runt, vertelde me dat het een gekko was, maar ik geloofde hem niet. Hij wilde me niet bang maken. Ik hoorde later dat er een slang in mijn kamer was. Ik weet nog steeds niet wat voor een, maar er zijn hier cobra’s, phytons en vipers. Dus zal wel geen lieverdje geweest zijn. Dat ging me toch een beetje te ver, dus ben ik iets dichter bij het restaurant en de zee gaan wonen.

Mijn plan is om dinsdag naar Singapore te vertrekken en dan door te gaan naar Bali. Ik moet het land uit na een maand, maar ik kom hier denk ik wel weer terug na Bali. Iemand zei gisteren tegen me: This place is like Hotel California, you can check out any time you like, but you can never leave! En dat blijkt wel. Zo veel mensen blijven hier terug komen of zitten hier al maanden, zelfs jaren. Het is hier echt bijzonder en ik voel me heerlijk.

Heel veel liefs!