Manta's!!!!

Jippie, ik heb ze gezien. Manta rays! En het was zelfs mooier dan ik me ooit had voorgesteld. Maar even terug naar vorige week.

Tash en ik zijn zaterdag 2 juni met de boot vertrokken van de Gilli's naar Lombok. Daar werden we opgewacht door de touringcarbus van Perama, een grote vervoersmaatschappij. De tour begon met een rit door Lombok naar de andere kant van het eiland. De mensen in de bus waren heel gevarieerd, van oudere echtparen, tot backpackers als Tash en ik. En van Nederlanders tot een Japanner en een Braziliaan. In totaal waren we met 18 passagiers. En de Perama crew, superenthousiaste jongens. Toen we onderweg stopten in een pottenbakkersdorp, had ik even m'n bedenkingen of deze trip wel zo'n goed idee was. Tourist trap natuurlijk...Maar daar bleef het gelukkig bij. Aan de oostkust van Lombok stapten we op de Peramaboot. Echt een soort Berenboot.

Een half uurtje varen later kwamen we aan op Perama island, een onbewoond eiland waar mister Perama een resort gaat bouwen. Vandaar de naam. Op Perama island hebben we gevolleybald, gesnorkeld en nieuw koraal geplant (ja echt!). En 's avonds was er een kampvuur met live muziek van de Perama crew. De sfeer zat er al lekker in....holladiejee! Er was zelfs een Peramadans en ik heb meegedaan. Eerlijk gezegd was het best leuk... hi hi.

En toen werd het nacht.
Terug op de boot had ik me al lekker geinstalleerd op het dek. Maar na 10 minuten moest ik naar binnen vluchten omdat het begon te regenen. De hele nacht geen oog dicht gedaan door de hoge golven en de stank van diesel van de boot.

De volgende ochtend moesten we vroeg op, want we gingen naar een zoutwatermeer op Sumbawa. Lekker gezwommen daar. De rest van de dag alleen maar gevaren. Veel mensen waren zeeziek en de dieselstank van de boot hielp daar niet echt bij. Maar ondanks alles, vond ik het nog steeds leuk.

Die nacht mocht ik bij Eduardo (een Braziliaan van 60) op een matrasje in zijn cabin slapen. En dat aanbod heb ik maar aangenomen, want ik was echt zo moe en zag al op tegen weer een nacht niet slapen. En slapen op het dek, wat mijn plan was, bleek toch niet zo'n geweldig idee. Het werd 's nachts erg koud. Die nacht werd ik een paar keer wakker van kakkerlakken die over me heen liepen. Maar geloof het of niet, ik probeerde er gewoon doorheen te slapen. Zo moe was ik, dat het mijn fobie voor die griezels zelfs overtrof!

Maandag ochtend kwamen we aan op Komodo island. We gingen van boord om de Komodo varanen te zien. De ranger vertelde dat de dag ervoor een jongetje van 8 was opgegeten door een varaan op het eiland. Dus je begrijpt wel dat ik niet zo lekker relaxed de wandeling van 4 kilometer deed. Maar het was wel erg gaaf om ze te zien.

Komodo ligt vlak bij Flores, de eindhalte van de Peramaboot. Tash en ik wilde graag duiken en we hebben kunnen regelen dat we van de Peramaboot opgepikt werden door de duikschool. En er gingen nog 2 passagiers van de boot mee, Robbert (uit Nederland) en Eduardo (Brazilie).

Het duiken op Flores is onbeschrijvelijk mooi. Het koraal is niet verwoest en mooi van kleur. En zo veel soorten vissen, waanzinnig! Elke duik die ik er gedaan heb, was een complete verrassing en zo verschillend. En wat ik echt heel leuk vond was dat de divemasters ook zo gek van duiken waren, dat we duiken van minimaal een uur maakten.

En de laatste duik (met de Manta's) was zelfs 80 minuten! Zo gaaf, ik heb er wel 8 gezien. En ze waren zo'n 4 a 5 meter. En eentje "danste" er zelfs om ons heen. Het is een van de mooiste dingen die ik ooit gezien heb.

Tasha en ik zijn een paar dagen op Flores gebleven om te duiken. De mensen op Flores zijn zo ontzettend vriendelijk. Het is er veel minder verpest door tourisme.

Donderdag is Tasha naar Sumba vertrokken. Na een maand samen te zijn geweest. En ik ben zaterdag terug naar Bali gevlogen. Super mooi uitzicht...vanuit dat krakkemikkige vliegtuigje...

En daar ben ik nu. Vanaf woensdag voelde ik me ziek. En gisteren ben ik toch maar even een dokter op gaan zoeken. Ik bleek een beetje gedehydrateerd en had koorts en werd meteen opgenomen in het ziekenhuis en aan het infuus gelegd. Omdat ik in malariagebieden geweest ben, moet ik nu om de 12 uur een malariatest doen. Vandaag mocht ik weer naar huis, maar om de 12 uur ga ik weer richting ziekenhuis. Ik voel me al een stuk beter nu hoor. Het zal wel gewoon een griepje zijn.

Ubud sla ik over. Alit was zo lief om mijn tas vandaag hierheen te brengen. Morgen hoor ik of ik woensdag "fit to fly" zal zijn. Ik hoop het maar, want ik wil heel graag naar Koh Phangan.

Ik laat gauw weer van me horen.
Liefs vanuit Bali!